Szkolenia biznesowe

Wielu moich znajomych umieszcza na portalach internetowych hasła typu: „ładną mamy wiosnę tej jesieni” i tak naprawdę chyba nie sposób się z nimi nie zgodzić. Nie ma nic piękniejszego, aniżeli polska, złota jesień, skąpana w promieniach słońca. Jednak ten idylliczny obrazek zza okna zaraz ulegnie diametralnej zmianie a wtedy przeczytam nieco mniej pozytywne komentarze. Zaraz trzeba będzie palić światła w godzinach popołudniowych, przyjmować suplementy diety niwelujące czy zapobiegające katarowi i kichaniu i te niekończące się deszcze, pluchy i wiatry. Powyższe czynniki powodują stopniowy spadek motywacji, frustrację czy gniew, nieumiejętność radzenia sobie ze stresem a tym samym, zwolnienia lekarskie. Rzeczywiście, na samą myśl można byłoby się wzdrygnąć. Można byłoby, ale z drugiej strony, można też przekornie poszukać czy zdać sobie sprawę z tych elementów, które napełnią nas energią i optymizmem.

Jedną z rad, którą warto przyjąć i zaaplikować, jest zastosowanie reguły skrajności. Polega ona na tym, że próbujemy zrównoważyć pracę fizyczną, tą intelektualną. Aby tego dokonać nie musimy wcale poddawać się ogromnemu wysiłkowi czy korzystać z nakładów finansowych, a tym samym wcale nie trzeba skakać z bungee czy zapisywać się na skałki. Jeśli pracujemy umysłowo, wystarczy codzienny spacer, grabienie liści, lepienie bałwana bądź sanki z dziećmi. Jeśli zaś pracujemy fizycznie, spróbujmy przeprosić się z książkami czy sprawdźmy jak wypadamy w rozwiązywaniu krzyżówek. Te prozaiczne czynności, nie tylko wpłyną na dłuższe zachowanie zdrowia i rozluźnienie, ale również pomogą zmniejszyć stres i naładować akumulatory na kolejny dzień.

Po drugie, uważajmy, żeby nie pójść za bardzo w skrajność i nie wpaść w pułapkę aktywnego wypoczynku. Brzmi absurdalnie? Nie do końca. Obecnie przyjęło się, że modnie jest a do tego wypada wykonywać pewne czynności, podejmować konkretne działania. Jako ludzie sukcesu, po długim dniu w pracy winniśmy pójść z dzieckiem do kina, potem skoczyć na basen a na kolację zaprosić sąsiadów. I oczywiście nie ma w tym nic złego, ale taka permanentna aktywność, wcale niekoniecznie dostarcza nam energii, a wręcz przeciwnie, zazwyczaj ją wysysa. Czasami wystarczy choć trochę odpuścić. Nie każdego dnia musimy mieć co do minuty rozplanowany plan działania i nie w każdy weekend musimy zrywać się rano i gdzieś wyjeżdżać, aby następnego dnia dobrze brzmiało to w pracy. Mamy prawo poleżeć dłużej w łóżku, nie sprzątnąć w sobotę, czy obejrzeć mało ambitny serial. Kula ziemska nie przestanie się od tego kręcić a organizm z pewnością będzie nam wdzięczny i zyska na tym słodkim lenistwie.

Mój osobisty sposób na energię w jesienno- zimowe miesiące jest wyznaczanie sobie kolejnych zdarzeń, na które czekam. Czekam na październik, kiedy są najpiękniejsze, jeszcze nie wysuszone, kolorowe liście, które zawsze stoją w formie bukietu w kuchni. Na orzechy włoskie, których nigdy nie kupuję, ale zbieram z mężem i dzieckiem w środku miasta, dziwiąc się ludziom, którzy się temu przyglądają i kupują to samo, nie wiedzieć czemu za rogiem. I na dynie, którą wybieram po to aby mąż mógł zrobić w niej otwory dla dziecka i opowiedział o amerykańskim Halloween. Później przychodzi listopad a wówczas najpierw moje urodziny a chwilę potem święto zmarłych, które choć nie należy do radosnych świąt, to jest bardzo nastrojowe i refleksyjne. Myślę zresztą, że niezależnie od tego kogo odwiedzamy na cmentarzu, większość z nas w pewien sposób lubi i kontempluje się widokiem tysiąca światełek migoczących w ciemnościach a także ciszą i szacunkiem jaki wówczas odczuwamy. Jeśli chodzi o grudzień, chyba nie musze pisać na co czekam. Muszę natomiast mieć energię bo przede mną sporo krzątania. Dom zostanie przystrojony iskrzącymi się ozdobami, choinkami, będę musiała zastanowić się, co przygotuję do jedzenia a potem denerwować, ze trzeba było nie robić nic, ponieważ potem nie ma kto tego jeść. I tak można podejść do kolejnych, zimowych miesięcy, w których zawsze można znaleźć coś pozytywnego i nastrajającego do motywacji oraz czasu oczekiwania. Energia przecież kryje się wszędzie.

Przestańmy w końcu tak silnie identyfikować się ze stereotypem Polaka, który wydaje się, że żyje po to aby narzekać, ale nie podążajmy również do przeciwległego bieguna, na którym stoi uśmiechnięty perfekcjonista w masce zadowolenia i sukcesu. Energia to naturalna siła, która wypływa nawet, a może przede wszystkim z tych małych rzeczy, tak czasami przez nas niezauważonych, ponieważ potraktowaliśmy je jako „oczywistą oczywistość”. Jeśli nie spróbujemy ich dostrzec, bardzo łatwo możemy popaść w jesienny marazm, zniechęcenie czy obciążenie psychiczne. Każdy organizm potrzebuje różnych bodźców, a te nie znikają czy nie kończą się przecież po sezonie urlopowym.